Normaal werk ik in een kantoor met grote eilanden van houtkleurige tafels, bureaustoelen en computers. Vandaag lijkt mijn werkplek eerder op het hindernissenparcours van een rijschool.
Het begon met drie mannetjes die als eendjes achter elkaar aan lopend de grond afspeurden naar wakke plekken. Het gaat dan als volgt: wanneer een van de mannetjes op een loszittende houten tegel stuit, buigen ze zich met drie over de plek en voelen ze een voor een met hun voet of de plank inderdaad loskomt. Na een minuutje overleg markeren ze de plek met een roodwitte verkeerskegel en vervolgen hun weg. Wanneer uiteindelijk bijna de hele werkvloer bezaaid is met kegeltjes, beginnen ze van opnieuw aan hun ronde, ditmaal gewapend met praktische spullen als een hamertjeuh, beiteltjeuh en lijm (nee, geen zaagskeuh).
Nu staan er her en der roodwitte kegeltjes waar je langs moet manoeuvreren. En ik doe heel erg mijn best om geen autogeluidjes te maken als ik door de zaal loop.
