Wat mag ik toch in mijn handjes knijpen voor het fijne gezelschap afgelopen weekend! Van zaterdagmiddag tot zondagavond vertoefde ik met Schattie en bevriend koppel M&T in Nederlands Limburg, alwaar M&T wonen. Als ik een paar woorden mag gebruiken om het weekend te beschrijven, zullen ‘carcassonne’, ‘rum’, ’schaapskooi’, ‘doolhof’ en ‘drielandenpunt” toch het meest zeggen over onze belevenissen.
Leve Nederlands Limburg, het is er mooi en de mensen zijn er lief en ze praten er een beetje koddig (over Belgisch Limburg kan ik helaas nog niet hetzelfde zeggen, aangezien mijn ervaring met de provincie zich beperkt tot Centerparcs in Lommel – schaam op mij!). Mijn zelfvertrouwen heeft wel een deuk gekregen nadat ik meer dan een uur nodig had om de weg naar het midden te vinden in het doolhof, het uiteindelijk gevonden had door vals te spelen (de bordjes UITGANG in omgekeerde richting volgen) en vanuit het hart van het labyrint ook helemaal het noorden kwijt raakte en pas een halfuur later weer buiten stond (eerst weer geprobeerd de weg in het labyrint te vinden, en toen dat niet lukte de bordjes UITGANG gevolgd). Ter verdediging: mijn gezelschap heeft ook grandioos gefaald om eervol het midden te bereiken.
22 februari 2008 at 6:27 pm
De mensen zijn er inderdaad lief kan ik je vertellen. Zo lief als Dobermannen in een rieten mandje.
23 februari 2008 at 11:41 am
Toen ik schreef dat Limburgers lief en koddig zijn, had ik jou natuurlijk in het achterhoofd!
7 maart 2008 at 10:02 am
Hoi!
Grappig hoor, ik google op Carcassonne en labyrint en kom bij jou terecht.
En ik zie een labyrint in Limburg, hetzelfde labyrint als die op de kaft van het boek Het Verloren Labyrint van Kate Mosse. Dat boek speelt zich onder af in Carcassonne (Frankrijk).
Het is mij een raadsel waarom jij Carcassonne als keyword hier gebruikt.
Maar dat boek kan ik iedereen aanraden. :)
7 maart 2008 at 11:00 am
Hihi, met Carcassonne bedoel ik het spel en niet de stad :)