Dat Madrid het politieke centrum van het land is, is overduidelijk als je een keer door de stad wandelt. Je ziet er mensen rammelen met potten en lepels voor het ministerie van Justitie, politici op een podium oproepen om voor hen te stemmen, vakbonden op straat komen voor hun rechten,…
Ik vroeg me dus onmiddelijk af welke politieke partij er nu weer een optocht hield toen ik een grote groep mensen hoorde roepen. Vooral omdat een oude man nogal boos wegstapte en iets mompelde als “nu roepen ze nog, maar straks zullen ze wenen!”. Met de verkiezingen van zondag in het achterhoofd zocht ik naar een partij die rode petjes uitdeelt, waarvan de leden vooral uit jonge mannen bestaan, iets onverstaanbaars roepen, en Italiaanse sjaaltjes dragen.
Ok, vooral dat laatste deed me beseffen dat er misschien iets minder politiek in het spel was, maar eerder de favoriete sport van veel Spanjaarden: voetbal! Real Madrid tegen AS Roma. Als we gisterenavond niet in een (superleuke en hilarische) improvisatiemusical hadden gezeten, had ook Broer voor de tv gekluisterd gezeten, om te zien hoe Madrid uit de Champions League gegooid zou worden.
