Ik weet niet goed hoe het komt – enfin ja, het heeft eigenlijk verschillende redenen die er nu niet echt toe doen – maar ik spreek vaker af met de jongens in mijn vriendenkring dan met de meisjes. Gewoonlijk ben ik zelfs het enige meisje in het gezelschap.

Dat was zaterdag wel even anders! Het oestrogeengehalte vulde alle hoeken van de kamer. Twaalf enthousiaste meiden hadden zich in de kleine woonkamer van vriendin M. genesteld om haar verjaardag te vieren. En dat deden we met cocktails, prinsessenkroontjes, koekjes, SingStar, ballonnen, Kinderen Voor Kinderen, slingers en getater.

Want tateren, dat kunnen meisjes goed. Vaak ben ik de grootste spraakwaterval op feestjes, maar zaterdag was het veel leuker om te luisteren naar verhalen over borstverkleiningen, voorbehoedsmiddelen, vriendjes – enfin alle typische meisjesdingen én dat allemaal in een sappig Nederlands-Limburgs accent. En ik leerde zowaar nieuwe dingen. Terwijl ‘vet’ een aantal jaren geleden in Nederland nog het hippe woord was voor tof, blijkt dat nu ‘kicks’ te zijn (het kan ook ‘keks’ zijn of zoiets, over schrijfwijzes hebben we het niet gehad). Maar bovenal was het gewoon heel gezellig om eens een avondje (en de dag daarop) met de meiden rond te hangen.