’s Ochtends.
“Iiiiih!”, gil ik terwijl ik de slaapkamer binnenstorm. “Iiiih!” Schattie opent een oog. “Pinback komt naar Dour!”, schreeuw ik uitgelaten. Pinback is mijn allerallerliefste muziekgroep ter wereld. “Mja”, antwoordt Schattie terwijl hij zich omdraait. “Nu gaan we zeker naar Dour”, gil ik, op en neer springend naast het bed. We twijfelden namelijk nog of we dit jaar naar het Waalse festival zouden trekken. Het was er de laatste jaren zo druk geworden en de line-up was ook niet meer zo interessant als vroeger.

Maar nu met Pinback op de affiche en ook nog Goldfrapp, Battles, Dreadzone en Madrugada is het zeker de moeite om een kleine week het comfort van een zacht bed en een propere wc achter ons te laten. “Mja, is goed, we gaan”, mompelt Schattie terwijl hij het deken over zijn hoofd trekt. Al huppelend verlaat ik de kamer.

’s Avonds.
Tijdens het avondeten begin ik er weer over. “Ik vind het geweldig dat Pinback naar Dour komt!” Schattie kijkt verbaasd. “Komt Pinback naar Dour?”

Altijd leuk om goed nieuws twee keer te kunnen brengen.